خاطره بازی

راستش همون طرفای فروردین هر کاری میکردم نمیتونستم به وبلاگم بیام و الان توی پیوندهام دیدمش

و گفتم بیام یه امتحان دیگه ای بکنم که شد بالاخره ..

از فروردین تا حالا خیلی حال و هوا داشتم خیلی اتفاقا افتاده

خیلی افراد به زندگیم اومدن

ولی من هنوزم اون دختر گل کلی پوشه دوربین به دست رویاهامم

میدونم کسی این نوشته رو نمیخونه و وبلاگ بازدیدی نداره و خودمم البته تلاشی نکردم

ولی برای دل خودمم این نوشته ها کافیه

که مثل الان بیام و یه یادگاری ببینم

چندین پست از تقریبا شش ماه پیش...

حس خوبیه..

کی میدونه شاید پنج شش سال دیگه اومدم باز به اینجا و کلی خاطرات خوب برام رقم بخوره ..

خدایا شکرت/بابا لنگ دراز